Pınarbaşı Hakkında

Sivaslı’nın güneyinde, ilçeyle birleşik vaziyette Uşak-Denizli karayolu üzerindedir. Doğusu Bulkaz Dağı ve Kocadağ, kuzey batısı Selçikler Kasabası, güneyi Çivril’in Gürpınar(Bulkaz) kasabası, batısı ve güneybatısı Tatar Kasabası, kuzeyi ise Sivaslı toprakları ile çevrilidir. Kocadağın eteğinde bir orman köyümüzdür.

Arazisi düzlük ve verimlidir. Artezyen ve açık kuyularla sulu tarım yapılmaktadır.

Pınarbaşı adını kasabanın merkezindeki pınardan alır. Bu pınar 1990 yılında daha faaldi. Şimdi kurumuş durumdadır.

Beldenin yerleşime uygun olması ve karayolu üzerinde bulunması kısa zamanda gelişmesine ve çoğalmasına sebep olmuştur.

Pınarbaşı halkı samimi, candan ve çok saf(temiz) kalplidir. Bu insanlar 1950’li yıllara kadar hayvancılık, odunculuk ve çiftçilikle geçinirdi. Bu yıllarda ege illerine tarım işçiliğine ve 1960’lı yıllarda Avrupa ülkelerine çalışmaya gidenlerle dışa açılmış ve gelir kaynaklarını artırmıştır. İlçemizin en kalabalık beldesidir. Kasabanın nüfusu 1948 olup, 750 hane vardır.

Kasabanı geçim kaynaklarını çiftçilik, hayvancılık, mevsimlik tarım işçiliği, gurbetçilik, doğramacılık ve pazarcılık (üretim ve ticaret şeklinde) oluşturur. Tahıllar, baklagiller, meyve ve sebzeler, tütün, haşhaş, şeker pancarı, çilek ve kavak yetiştirilir.

Pınarbaşı köyünde bulunan bazı sülale isimleri şöyledir :

Arapeseler, Babiller, Bakkallar, Bulgurcular, Cabarlar, Cebeller, Çobanlar, Delialılar, Deliayanlar, Delişatırlar, Derebeyler,Dığdılar, Diremler, Gedeller, Gocababıçlar, Hacıhasanlar, Hatıplar, İmamlar, Karacennetler, Karamanlar, Keleşler, Kızılümmetler, Köpekçiler, Köseler, Küçükbekirler, Kürtler, Mavılar, Muratlar, Natıreşler, Nebiler, Posaomarlar, Salıştırlar,Şafaklar, Şekerciler, Tabırlar, Velihocalar

Kaynakça, Her Yönüyle İlçemiz – 1996